Rondje Zeeland!
“Goed dat ik tijdig ben weggegaan…” zeg ik tegen een collega die ik bel nu de brug openstaat. Zonder spanning, even wachten. Een prachtig zicht op Zierikzee, rondom me heen een vlakke Oosterschelde. “Ik begeleid een zeeman op zijn laatste reis. Reed eerst over de Zandkreekdam langs het Veerse meer. Nu de Oosterschelde, straks langs het Grevelingenmeer, het Krammer en Volkerak en zo naar Tholen”. Een foto maak ik van de omgeving met een stukje van de rouwauto erop voordat ik weer kan rijden. Met meneer ben ik onderweg naar de thuishaven Stavenisse waar hij de laatste jaren met zijn kotter lag.
Het doet deugd om zo een extra stukje elan te kunnen bijdragen aan de uitvaart. Nu heeft meneer toch nog deze wateren ‘gezien’ waar hij zoveel is geweest. Ondanks dat ik meneer bij leven niet heb ontmoet, kwam door zijn profielschets, foto’s en een stukje film zeker wel een beeld naar voren.
Een ruwe bolster met blanke pit die menige storm heeft gekend in zijn leven:
tegenwind heeft gekend doch ook wind in de zeilen.
Door de oostelijke helft van de provincie rijd ik nu, maar ik weet dat elk eiland, dus ook het westelijk Zeeland, vandaag of naderhand een onderdeel zal krijgen bij zijn uitvaart. Vanuit zijn wens bezien, was het varend wellicht beter geweest. Bij de prachtige locatie aan de haven waar hij wordt herdacht en waar afscheid van hem zal worden genomen, wordt hij binnen geplaatst. Best passend: symbolisch met zicht op water en nabij de ligplaats. Dierbaar met mensen erbij die daarbij hoorden. Tegelijk ook confronterend door het beeld van de uitvaartkist en de lege ligplaats waar zijn kotter lag. Woorden werden gesproken, een toost op zijn leven gebracht en een uitgeleide door de aanwezigen.
De reis gaat verder. Nu rijdt zijn dochter verder mee. We rijden Tholen af -waar veel gebeurde en wordt afgesloten-, over de Oesterdam. Er is diverse bedrijvigheid op maritiem en recreatief vlak. Water heeft gegeven en genomen: de zeeman heeft er zijn leven opgebouwd. ‘Daar ga je dan, je laatste aardse tocht, je laatste stukje, je laatste bocht’ stond in een voorgedragen gedicht. We rijden onder het kanaal door Zuid-Beveland door en vervolgens onder de Westerschelde door. Bij de oude veerhaven in Terneuzen staan we met de stoet stil en wordt een indringende groet gebracht met een scheepshoorn: drie maal kort! ‘vaar op je gevoel naar een land zonder kaart, beste zeeman, behouden vaart!’
Is iemand in je omgeving overleden, wil je informatie of uitvaartwensen bespreken? Je kan direct contact opnemen. Ik ben dag en nacht bereikbaar, 7 dagen per week.