Circle of Life!
Bij een uitvaart in het prachtige hotel-restaurant in Vlissingen – onderaan de Leeuwentrap, vlakbij Boulevard Bankert – horen familie en genodigden een jonge baby huilen. Was het een roep om voeding? Een bevestiging of bemoediging? Baby’s van net twee weken kennen nog weinig andere vorm aan communicatie. Het moment van het huilen kon in wezen niet beter: de familie had een stuk levensverhaal gedeeld en het daaraan gekoppelde muziekstuk werd afgespeeld. Zonder overdadig hard, klonk muziek uit de film ‘The Lion King’ met de mooie tekst “…Till we find our place, On the path unwinding, In the circle, the circle of life!” Menigeen ervoer een siddering van erkenning.
Op de uitvaartkist van mevrouw bontgekleurde bloemstukken, alsmede was zij omringd met divers gekleurde bloemen. Uit verhalen van de familie in de voorgaande dagen en het gedeelde levensverhaal, was te vernemen dat in haar leven veel was gebeurd. Mensen krijgen wisselend per persoon diverse elementen mee: van verdriet en geluk tot blijdschap, mazzel of juist tegenslag. Mevrouw had bijvoorbeeld haar enige zoontje veel te vroeg verloren. De foto van hem droeg zij in haar handen. Die had ikzelf namens de familie bij haar geplaatst voordat de uitvaartkist werd gesloten. Op de portretfoto een ontwapenend gezicht! Een blij, levenslustig mens, een jochie dat veel meer had dienen te beleven, echter zijn prille leven eindigde noodlottig.
Dat trekt een wissel op mensen en zeker op zijn moeder, dat kan ieder weldenkend mens inleven.
Zij had haar place zonder hem in het leven dienen te vinden, een path gaan dat zich ontvouwde. Een leven met zoveel verschillende momenten en belevingen. Zij werd zeer ziek. In haar laatste levensdagen kon de uitdrukkelijke wens vervuld worden om het nieuw verwachte leven in de familie, haar achterneefje, nog te zien. De techniek via videobellen is dan dunkt me echt een zegen, het bracht blijdschap. Op de dag van de uitvaart kwam hij – in de prille lente van zijn leven – gedragen door zijn ouders de afscheidsruimte binnen. Hoe bijzonder dat Vivaldi’s ‘Spring (Lente)’ uit de vier jaargetijden juist op dat moment klonk! Zonder dat hij het zich bewust kan zijn, al twee bijzondere momenten beleefd in het leven van zijn ouders, grootouders, familie en, in nagedachtenis, zijn oudtante en haar veel te vroeg gestorven zoontje. Zelden komen zo elementen samen: “There’s more to be seen than can ever be seen, More to do than can ever be done”.
Dag en nacht bereikbaar, 7 dagen per week.